Ostatnia
modyfikacja:
2013-06-30
Systematyka:
ROŚLINY / NACZYNIOWE / NASIENNE / OKRYTONASIENNE / (ROSOPSIDA) / BOBOWCE /
BOBOWATE / Robinia - Glediczja - Perełkowiec - Kłęk - Złotokap - ...
Licznik odwiedzin:
Zawiera relatywnie dużą ilość gatunków trujących
Zawiera relatywnie dużą ilość gatunków (bardzo) światłolubnych
RODZAJ
Perełkowiec
(Sophora)
inne nazwy: szupin, sofora
Zawiera:
45-50 gatunków
w tym rodzimych w Polsce:
1
Cechy charakterystyczne:
♦ Motylkowate kwiaty zebrane
w duże, stożkowate kwiatostany.
Strąki nasion przypominające sznury pereł (z przewężeniami
pomiędzy nasionami).
 
Ciekawostki:
♦ Kwiat gatunku Sophora microphylla
jest uważany za narodowy kwiat
Nowej Zelandii.
 

█ Zapraszam również na swoją nową stronę Rejestr Polskich Drzew Pomnikowych (http://www.rpdp.hostingasp.pl), na której znajdą Państwo najbardziej aktualne dane dotyczące rekordowych drzew w Polsce. Strona ma charakter otwarty - każdy może się zarejestrować i po zalogowaniu dodawać do bazy "swoje" drzewa wraz z ich pomiarami oraz zdjęciami. Bez zalogowania program pracuje w trybie "tylko odczyt" - dodawanie wpisów (także ich modyfikacja i usuwanie) nie jest możliwe, jednak bez przeszkód można przeglądać zgromadzone w bazie dane.

Rodzaj małych do średnich drzew i krzewów liściastych (obejmujący także kilka bylin), szeroko rozpowszechnionych na obu półkulach w obszarach o cieplejszym klimacie. Ich wspólnymi cechami są pierzasto złożone liście, motylkowate kwiaty oraz owoce w postaci strąków z nasionami. Strąki te u większości gatunków posiadają charakterystyczne przewężenia pomiędzy nasionami, nadające im wygląd przypominający sznury pereł (stąd nazwa perełkowiec).


  Systematyka 

Rodzaj perełkowiec obejmuje 45-50 gatunków. Żaden z nich nie występuje w Polsce w stanie naturalnym. Niektóre systemy klasyfikacji z tradycyjnie rozumianego rodzaju Sophora wydzielają cztery gatunki różniące się od pozostałych brakiem zdolności wchodzenia w symbiozę z bakteriami wiążącymi atmostefyczny azot. Gatunki te są umieszczane w nowym, oddzielnym rodzaju o nazwie Styphnolobium. Jednym z nich jest uprawiany w Polsce perełkowiec japoński (Styphnolobium japonicum, syn. Sophora japonica).

  Gatunki szczegółowo opisane w serwisie 

Perełkowiec japoński Jeśli kiedyś spacerując po mieście w sierpniu zobaczymy średniej wielkości drzewo liściaste, które o tej porze roku dopiero zakwita, prawdopodobnie będzie to perełkowiec japoński. Motylkowate kwiaty szupina japońskiego, bo tak brzmi najczęściej używana nazwa tego drzewa, mają kremowobiały kolor i są zebrane w duże, stożkowate wiechy stojące na wierzchołkach pędów. Pojawiają się one w okresie, kiedy zdecydowana większość drzew i krzewów nie tylko dawno już przekwitła, ale jest w trakcie, albo nawet już po fazie owocowania! Nietypowy okres kwitnienia nie jest jedyną atrakcją, jaką ma do zaoferowania szupin. Bardzo ciekawie wyglądają na przykład owoce tego drzewa. Są nimi niewielkie, zielone strąki z nasionami, przypominające sznury pereł (stąd nazwa - perełkowiec), albo też, jak kto woli, różaniec. Swój charakterystyczny wygląd strąki zawdzięczają wyraźnym przewężeniom występującym pomiędzy nasionami. Pierzasto złożone liście szupina są podobne do liści robinii akacjowej. Jesienią przebarwiają się one efektownie na jaskrawo ciemnożółty kolor, co stanowi dodatkowy walor dekoracyjny.
Więcej informacji...

  Występowanie

Zasięg. Głównie tropiki i subtropiki, w tym Nowa Zelandia, Australia, południowa Azja, południowa Afryka oraz wyspy Pacyfiku, ponadto południowozachodnia Europa i wschodnia Islandia (S. toromiro). Biotop. Zależny od gatunku. Preferencje. Rośliny generalnie ciepłolubne, preferujące stanowiska nasłonecznione do półcienistych oraz świeże i przepuszczalne gleby. Długość życia i tempo wzrostu. Drzewa i krzewy w większości krótkowieczne.

  Zastosowanie

Głównie jako rośliny ozdobne. Niektóre gatunki dostarczają cennego drewna.


  Cechy morfologiczne

Pokrój zależny od gatunku, w większości są to jednak krzewy oraz małe i średnie drzewa liściaste. Jednym z największych przedstawicieli rodzaju jest osiągający 25m wysokości perełkowiec japoński; do najmniejszych (oprócz kilku bylin) należy S. prostrata - bardzo małe, osiągające zaledwie 2m wysokości drzewko o ciekawym, zygzakowatym pokroju. Jest ono często uprawiane w formie bonsai i nazywane 'Little Baby'. Korzenie, kora, pędy i pąki zależne od gatunku. Liście blaszkowate, nieparzystopierzaste. Listki eliptyczne, niezbyt duże, całobrzegie. Ustawienie: skrętoległe na ogonkach. Okres występowania: u większości gatunków liście opadają na zimę. Kwiaty obupłciowe, owadopylne i miododajne, zebrane w wielokwiatowe, przeważnie wyprostowane, duże, stożkowate grona. Pojedyncze kwiaty motylkowate, najczęściej żółte (np. S. microphylla, S. chrysophylla), białe lub kremowe (np. S. japonica), rzadziej liliowe. Okres kwitnienia: zależny od gatunku. Na przykład uprawiany w Polsce perełkowiec japoński wyróżnia się na tle innych drzew wyjątkowo późnym okresem kwitnienia, mającym miejsce w lipcu i sierpniu. Jeszcze bardziej nietypowy pod tym względem jest S. chrysophylla - drzewo to kwitnie od zimy do środkowej wiosny! Owoce. Strąki z nasionami. U większości gatunków strąki pomiędzy nasionami posiadają charakterystyczne przewężenia nadające im wygląd przypominający sznury pereł (stąd nazwa rodzaju - perełkowiec). Nasiona bardzo twarde, dzięki woskowanej powierzchni są odporne nawet na słoną wodę (dzięki temu gatunki szupina łatwo kolonizowały nowe, odległe tereny). Okres dojrzewania owoców: zależny od gatunku. Drewno u większości gatunków twarde i gęste, trwałe, używane m.in. do wyrobu mebli i parkietów.


Strąki perełkowców posiadają charakterystyczne
przewężenia pomiędzy nasionami.